تقدیم به کودکان فلسطین

آهسته کودکی در خواب می بیند پدر

نم نم اشک نگاهش را نمی بینم دگر

آمد و او را کنار پنجره در خواب کرد

شیشه ای دیوار قلب کوچکش بی تاب کرد

باز او فردا دو دست کوچکش در آسمان

می طپد هر حرف قلبش در کجایی مهربان

فکر می کردید جای پای او را گم کند ؟

من ندیدم او الفبای پدر را کم کند

روز خونین یتیمی قامت او ضرب خورد

یادگاری از پدر یک بوته سرخی در ب خورد

در کنار بسترش بر جانمازی تکیه داشت

در کنار قاب بابا بوسه ای آهسته کاشت

سایه ای آرام آمد دستهایش را گرفت

در میان شال بابا او دوباره جا گرفت

کودکی در خواب می بیند نگاهی از پدر

من گمان دارم که او آرام گیرد تا سحر

شاید او آرام د رآغوش او بغضش نشست

یا که شاید شیشه ای احساس غمبارش شکست

می نشیند گه به گه آزرده در چنگال شهر

می شمارد رد پای دوستانش تا به بحر

کاشتید در ذهن او نخلی به ابعاد فلک

می رود این رشته تا تاریخ خونبار فدک

تا سحر چیزی نمانده می رسد ایام دور

می کند روزی تمام غصه هایش را به گور

رد پايي از تو روي آب باقي مانده است

خاطراتت در شب مهتاب باقي مانده است

دستهايت در فراسوي بلند يك دعا

مثل رويا در نسيم خواب باقي مانده است

كاش امشب نور باران بود و اين ظلمت نداشت

آسمان از جلوه ات چون قاب باقي مانده است

بي قراري هاي دوري التهابي ساده نيست

بيد ، مجنون در غمت بيتاب باقي مانده است

بارشي از ابر مي ريزد به روي چاهها

بي تو اما جمله ناسيراب باقي مانده است

كاشكي مولا زبانم مي شدي تا بشكفم

تا بگويم :

              از تو

                    شعري ناب ، باقي مانده است